Commentaar Just another WordPress site

november 25, 2015

Het vliegtuig

Filed under: De wereld vanuit mijn leunstoel — gijsvanekert @ 3:09 pm

Die Turken hebben een vliegtuig uit de lucht geschoten.
Er zaten twee Russen in en nu vertellen de Turken dat die twee door de Turkse lucht zijn gevlogen. En dat de Turken heel vaak hebben gewaarschuwd voordat ze begonnen te schieten, misschien wel tien keer.
Ik geloof er niets van.
Dat ze gewaarschuwd hebben, bedoel ik.
Misschien zijn ze heel even in Turkije geweest, net lang genoeg om een keer met je ogen te knipperen, maar veel te kort om ze te waarschuwen. Dat kun je zien aan de radarbeelden van de Turken zelf.
Die Turken hebben een geschikt moment afgewacht om dat vliegtuig uit de lucht te schieten. Het is een provocatie.
Maar waarom zouden ze dat doen?
De Turken zitten al een tijdje als aasgieren toe te kijken hoe Syrië in elkaar stort. Als straks het land in stukken wordt gehakt, dan hebben zij recht op een deel, vinden ze. Dat is het deel waar nu dat vliegtuig is neergeschoten en waar ook Turkmeense strijders actief zijn. Het zou me niets verbazen als het Turkse leger daar ook al zit.
En de Russen bombarderen daar.
Dat vinden die Turken natuurlijk niet fijn. Ze proberen een incident uit te lokken waardoor ze de NAVO erbij kunnen betrekken. Dan zou Rusland inbinden, denken ze, en dan kunnen zij in dat gedeelte van Syrië hun gang gaan.
Dit is een heel gevaarlijk spel. Het is het gevolg van de grootheidswaan van de Turkse leider.
De NAVO landen moeten hem laten weten dat ze niet meespelen. Als hij nog een keer zoiets flikt, dan moeten ze serieus overwegen of ze de Turken nog wel in hun clubje willen hebben. Misschien moeten ze hem er nu al uitgooien, want er gaan al lang berichten dat hij de ISIS barbaren steun geeft, door hun olie voor een spotprijs te kopen en door strijders onderdak te bieden.
De eerste reacties van de NAVO zijn nogal lauw, maar misschien wordt binnenskamers de actie van Turkije veroordeeld. Ik ben benieuwd hoe dit verder gaat.
Voor de Turken kan het wel eens heel naar aflopen. De politieke situatie in hun land is niet erg stabiel en de leiding kan niet telkens wanneer er onrust ontstaat de Koerden gaan bombarderen. Voor je het weet heb je een burgeroorlog.
Waar Europa voor op moet passen is chantage door de Turken. Die kunnen vluchtelingenstromen manipuleren als ze dat willen. Daar mag Europa niet in mee gaan. Misschien moeten de grenzen met Turkije wel dicht. We kunnen het ons niet veroorloven onze buitenlandse politiek in Ankara te laten bepalen. Dan wordt het een nog groter zootje dan het al is.

oktober 20, 2015

De foto in Turkije

Filed under: Commentaar op het nieuws — gijsvanekert @ 6:25 pm

Merkel was even in Turkije. In Istanbul werd deze foto genomen.

http://bilder2.n-tv.de/img/incoming/origs16162341/4192736239-w1000-h960/d54cd14cb71e174e157f32700ba66949.png

Erdoğan heeft zich voorbereid op deze pose.
Hij staat erbij als een kerel van stavast die een sterke, reddende hand uitsteekt naar de Duitse kanselier.
Zij heeft nog niet de kans gekregen om op te staan uit haar stoel, en zo lijkt ze hulpbehoevend.

Maar kijk eens naar haar gezicht. Iets heeft haar aan het schrikken gemaakt. Was het een oneerbaar voorstel van de grote leider?
Het zou goed kunnen, want deze Turk, dat is een schurk.
Ik verwacht: de Turken krijgen veel geld, maar de vluchtelingen blijven komen.

Eens zien wat er van die voorspelling terechtkomt.

september 12, 2015

De Russen

Filed under: Commentaar op het nieuws — gijsvanekert @ 9:13 am

Een paar dagen geleden waarschuwde de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken John Kerry de Russen dat ze voorzichtig moesten zijn in Syrië. Hun aanwezigheid zou het conflict kunnen verergeren.
Onze minister Koenders voegde zich bij hem. Ook hij was bezorgd.

Het is allemaal voor de bühne. Natuurlijk weten deze heren heel goed dat er Russen aanwezig zijn in dat land. Ze zijn er al tientallen jaren. Het regime van Assad en dat van zijn vader, die zijn voorganger was, is altijd gesteund door de Russen.
In feite moeten de westerse geallieerden blij zijn met de aanwezigheid van de Russen. Als er een land in staat is een serieuze bijdrage te leveren aan vrede in Syrië, dan is het Rusland. Dat weet men in het Westen. Herhaaldelijk hebben westerse leiders in het recente verleden opgemerkt dat wij, in het Westen, Rusland hard nodig hebben om tot vrede te komen in Syrië.
En zo is het.
Vrede in Syrië komt er niet zonder dat Assad, of zijn aanhangers, bij het proces worden betrokken. De enigen die dat op een geloofwaardige manier voor elkaar kunnen krijgen, dat zijn de Russen. Zonder de Russen is een vredesoperatie in Syrië een operatie in het luchtledige. Natuurlijk worden er op de achtergrond gesprekken gevoerd tussen Russen en de andere parttijen. Men moet in het Westen goed beseffen dat de Russen bij deze gesprekken de beste troeven in handen hebben.
Als de Russen bereid zijn om de persoon van Assad, die voor vrijwel iedereen in het gebied onaanvaardbaar is als toekomstig leider, te laten vallen en hem bij wijze van spreken in de omgeving van Moskou een mooie datsja aan te bieden, met een Duitse limousine voor de deur, dan kan een vredesproces heel snel op gang komen.
Er kan dan inderdaad een coalitie tegen IS gevormd worden die niet in het luchtledige opereert. De enigen die zich daarbij gepasseerd zullen voelen zijn de Saoedi’s en wat andere bewoners van de golfregio. Het wordt tijd dat die mensen ook hun kaarten eens op tafel leggen, dan kunnen we meteen zien wat voor spelletje de afgelopen jaren in Riyad is gespeeld.
Ja, de Russen zullen iets willen in ruil voor medewerking. Het is niet moeilijk te raden wat dat is. Zij willen erkenning van de status quo op de Krim. Die erkenning zal door velen in het Westen als een nederlaag worden gevoeld. Maar er zijn er net zoveel die blij zullen zijn dat ze een aanleiding kunnen vinden om eindelijk die hete aardappel eens door te slikken.
We kunnen niet altijd winnen en we hoeven ook niet altijd te winnen.
Ook de Russen hebben wel eens een partijtje poker verloren.

september 8, 2015

Die Verwandlung

Filed under: Commentaar op het nieuws — gijsvanekert @ 5:59 pm

Toen ik vanmorgen wakker werd schrok ik hevig, want ik dacht dat ik in mijn slaap besmet was met een virus dat van extreem rechts kwam. Er spookten me allerlei gedachten door het hoofd, van vluchtelingen die terug gestuurd moesten worden, van het afschaffen van het asielrecht en van verzet tegen de komst van meer asielzoekers naar mijn land.

Ik bleef nog even liggen en dacht na.
Zoveel was ik niet veranderd, besloot ik, maar er is iets in de wereld dat is veranderd.
Ik dacht aan de bondskanselier van Duitsland, Angela Merkel. Voor veel mensen, ook voor mij, één van de meest integere politici van Europa en misschien zelfs van heel de wereld.
Toch werd ze niet lang geleden in de Griekse pers afgebeeld met een Hitlersnorretje onder haar neus. Een weinig verdiende en niet erg smaakvolle verwijzing naar het verleden. Die onbeschaamdheid was de Grieken echter gemakkelijk vergeven. Ze hadden vanuit Europa te horen gekregen dat ze zich moesten onderwerpen aan draconische hervormingsmaatregelen die ervoor moesten zorgen dat hun economie op termijn weer gezond werd zodat zij in de euro konden blijven. Merkel was streng, maar wel rechtvaardig, al waren veel Grieken het met die laatste kwalificatie niet eens.
Nu zien we in Griekenland Merkel op een heel andere manier afgebeeld. We zien een vriendelijk lachende vrouw met een enigszins moederlijke uitstraling. Deze beeltenis wordt omhooggehouden door juichende migranten, die nog pas kort geleden met een bootje vanuit Turkije zijn overgestoken. Ze roepen daarbij: “Germany, Germany!”
Ik vraag me af: Als de Grieken destijds hetzelfde hadden gedaan, hadden ze dan meer clementie van Duitsland en de rest van Europa mogen verwachten?
Ik denk het niet.
Het kostte destijds niet eens zo heel veel moeite om de Grieken in een keurslijf te dwingen. Zij hadden zich immers niet aan de regels gehouden, daar was iedereen het over eens.
Maar deze mensen, die vanuit Turkije komen en op een Grieks eilandje landen, zijn die van plan zich wel aan de regels te houden?
Een aantal van hen zeker, maar voor de meerderheid die nu onderweg is geldt dat niet. Ze willen maar één ding: naar Duitsland.
Turkije is voor een vluchteling waarschijnlijk niet het fijnste land om te verblijven, maar wel een veilig land. De mensen die deze oversteek maken doen dat niet omdat ze op zoek zijn naar een veilig onderdak, ze doen dat omdat ze een beter leven willen. Dat recht hebben ze.
Mogen ze een beroep doen op de faciliteiten die er voor asielzoekers bestaan in Europa?
Dat mogen ze, maar waarom doen ze dat niet vanuit Turkije, of een ander plek waar ze veilig verblijven? Nu wordt het asielsysteem in bijvoorbeeld Duitsland op een onverantwoorde manier overbelast. Dit terwijl miljoenen lotgenoten in armoede in vluchtelingenkampen achterblijven omdat ze het geld niet hebben om de misdadigers te betalen die hen kunnen helpen bij hun overtocht. Juist op de budgetten voor die mensen wordt beknibbeld, terwijl de budgetten voor de opvang in Europa worden verruimd. Ik kan me niet voorstellen dat iemand die links denkt daar geen moeite mee heeft.
Zeker, Europa kan meer doen, veel meer. De vluchtelingen in de regio moeten veel beter ondersteund worden, met onderwijs en alle andere zaken die hen kunnen helpen bij het vinden van een perspectief in hun leven. Ook kan Europa vluchtelingenkampen op het continent inrichten. Daar kunnen al die honderdduizenden die nu rondtrekken terecht.
Ongetwijfeld willen zij dat niet.

september 7, 2015

De vluchteling

Filed under: Commentaar op het nieuws — gijsvanekert @ 11:48 am

Kort geleden zat ik naar de televisie te kijken. Er kwam een man in beeld, ik schat dat hij ongeveer vijfendertig was. Hij zag er niet uit als een verschoppeling, maar had eerder een welvarend uiterlijk. Hij was een Syriër die zojuist in Europa was geland, het zal in Griekenland geweest zijn.
“Het is geen benijdenswaardige status,” zei hij tegen de camera, “om jezelf als vluchteling te moeten definiëren.”
Het klonk als een verontschuldiging. Hij wilde dit niet, maar hij kon niet anders.
Ik kon dat goed met hem meevoelen.
Het ene moment zit je thuis en leef je zo goed en kwaad als het gaat in de chaos van een land in oorlog, het andere moment is die oorlog ineens zo dichtbij gekomen dat er niets anders op zit dan te vluchten.

Maar ik had de man verkeerd begrepen.
Ik dacht toen dat hij wilde zeggen dat hij zojuist het oorlogsgeweld was ontvlucht en met de aankomst in Europa ineens de status van vluchteling had gekregen. Daar was hij weliswaar helemaal niet blij mee, maar hij zou er toch het beste van gaan maken.
Nu denk ik aan hem terug en geloof ik dat zijn geval anders in elkaar zit. Hij was waarschijnlijk afkomstig uit een vluchtelingenkamp, misschien in Turkije, maar het kan ook Jordanië of Libanon geweest zijn.
Hij bedoelde te zeggen dat hij het beu was om vluchteling te zijn. Hij was naar Europa gekomen in de hoop dat hij daar een normaal leven kon gaan opbouwen en weer een echte burger van een echt land kon worden.
Zoals deze man zijn er velen. Een jaartje in een vluchtelingenkamp is niet makkelijk, maar het is te doen als je een redelijk vooruitzicht hebt op snelle terugkeer naar huis. Maar hoe langer je daar zit, hoe meer die hoop verdwijnt, totdat er niets meer van over is.
En dan moet je wel aan andere mogelijkheden gaan denken.

Het is aan Europa, en aan de rest van de wereld die zich beschaafd wil noemen, om aan deze mensen een antwoord te geven. Het zal voor iedereen die nuchter nadenkt duidelijk zijn dat het antwoord niet kan bestaan uit een verblijfstatus voor iedereen, en dan ook nog in Duitsland.
Het zal gezocht moeten worden in goed georganiseerde, grootschalige opvang in wat ik voor het gemak vluchtelingendorpen noem. Hier is goed onderdak, goed basisonderwijs, een goede eerstelijns gezondheidszorg en een goed functionerende politie. De bewoners worden hierbij zoveel mogelijk zelf betrokken.
Er wordt niet gestreefd naar integratie in een Europees land, maar in plaats daarvan naar terugkeer naar eigen land en hulp bij de wederopbouw daarvan. Onderwijs en training van mensen zal daarop gericht zijn.
Voor dit soort vluchtelingendorpen is in Europa ruimte genoeg, en er is voldoende geld en kennis aanwezig om van dergelijke projecten een succes te maken.
Het is veel beter dan het creëren van safe havens in oorlogsgebieden, die alleen al vanwege de militaire ondersteuning handenvol geld kosten. Geld dat in het niets verdwijnt.
Het is de meest zinvolle manier voor Europa om een positieve bijdrage te leveren aan het oplossen van deze crisis. Want vanuit Europa moet er een politiek gevoerd worden die op de lange termijn het best mogelijke resultaat oplevert. Het best mogelijke resultaat voor Europa is dat Syrië een land wordt waar de vrede is teruggekeerd en de bevolking in vriendschap met Europa leeft.

Powered by WordPress